چشمان مغموم

به هر سوی جاده ی چشمان ام که بنگری
دو سیاه واره ی مغموم خواهی یافت.
ای مسافر سپید جاده ی چشمان ام!
مرا با تو پروای هیچ خاره بیابان نیست
زیرا تو خود گلسار همه سبزه هایم هستی....

/ 0 نظر / 18 بازدید